Bracha Heintz
17 sep 2026
De geschiedenis herhaalt zich.
Een verhaal van Bracha Heintz. Dit is het leven voor de Joden in Nederland.
Goede dag,
Mijn naam is Bracha Heintz. Samen met mijn man, rabbijn Heintz, hebben wij het voorrecht om de joodse gemeenschap van Utrecht op onze schouders te dragen.Wij wonen nog in Utrecht.
Nog in Utrecht? Omdat wij niet weten hoelang wij hier nog kunnen blijven. Omdat wij op straat uitgescholden worden. Omdat we gespannen op straat fietsen of lopen, omdat sommige auto’s razend langs ons heen rijden en ons bijna de sloot in duwen. Omdat wij ons woonhuis moeten beveiligen met camera’s bij de voordeur. Omdat onze brievenbus-gleuf is dichtgemaakt uit angst voor explosieven. Nu hangt er een metalen brievenbus aan de buitenkant van onze gevel.
Vorige week is er een giga plantenbak bij ons op de stoep gezet zodat niemand met zijn auto door onze gevel heen kan rammen. Nog in Utrecht omdat velen instanties geen zalen meer aan ons willen verhuren. Omdat we geboycot worden. Omdat er zes jaar celstraf staat op het drinken van een bepaalde wijn die geproduceerd wordt op een plek, die juist aan Palestijnse werknemers werk en inkomen verschaft.
Nog in Utrecht omdat het OM de dossiers van aangiftes over antisemitische daden op een of andere manier kwijtraakt. Nog in Utrecht omdat nu zelfs onze burgemeesters en de regering in Den Haag meedoen aan geschiedvervalsing. Nog in Utrecht omdat de media niet op het matje wordt geroepen voor het verspreiden van niet-geverifieerde berichten en het laten ontbreken van context. Nog in Utrecht totdat de kinderen, die met het Jeugdjournaal zijn opgegroeid, volwassen zijn geworden en vol zitten met anti-Israël gevoelens die hun met de paplepel zijn ingegoten.
Am Yisrael Chai. Ik weet niet of ik dit overleef, maar het Joodse volk als geheel gaat dit zeker overleven.
Of dat in Europa zal zijn, betwijfel ik. Terwijl er herdenkingen plaatsvinden voor hetgeen zich in de tweede wereldoorlog hier heeft afgespeeld, wordt de geschiedenis herhaald en onze politici steunen het of kijken toe.
En het ergste is het nog voor diegenen die de oorlog hebben overleefd en vandaag negentig jaar of ouder zijn, zoals mijn moeder. De bejaarden in onze gemeenschap lezen de krant en bellen noodgedwongen hun huisarts omdat zij zo depressief raken dat ze moeite hebben om uit hun bed te komen en het dagelijkse leven te leiden.
Nederland gaat ten onder, want als een land haar minderheden niet kan beschermen, dan is er iets aan de basis heel erg mis. Diegenen die dit veroorzaken zijn verantwoordelijk.
Diegenen die toekijken ook. Demonsteren en bidden zijn cruciaal maar onvoldoende. Men mag zich afvragen in hoeverre wij allemaal alleen maar toekijken en dit tolereren. Maken wij wel genoeg lawaai?
Iedere burger staat vrij om een brief te schrijven naar onze premier, onze ministers en onze Eerste en Tweede kamerleden. Hun adressen staan online. Deze brieven worden gelezen. En hoe meer er zijn, hoe meer Den Haag gaat beseffen dat wij dit niet pikken, maar dan echt niet!
Terwijl ik dit schrijf is het 9-11, de dag dat de Twin Towers werden aangevallen en de dag dat er in Gaza op straat gejuicht werd en snoepjes uitgedeeld werden.
Ik dank u voor uw aandacht
Bracha
https://vriendenjoodsutrecht.org
Noot van de schrijver: We weten welk land voor de Joden bedoeld is. Maar hoe zij daarnaar terugkeren is belangrijk voor de heidenvolken om zich te beseffen. Hasjem stuurde zijn volk in ballingschap maar zij behandelde Zijn volk niet op de goede manier en Hasjem vergat dat niet. Wee de heidenvolken. Wee.
Jesaja 47
[5] Zit neer in stilzwijgen, ga het duister in,
dochter van de Chaldeeën;
want men zal u niet meer noemen:
gebiedster van de koninkrijken.
[6] Ik was zeer toornig op Mijn volk,
Ik ontheiligde Mijn eigendom
en Ik gaf hen over in uw hand,
maar u bewees hun geen barmhartigheid,
ja, zelfs voor de oude maakte u
uw juk zeer zwaar.
[7] U zei: Ik zal voor eeuwig gebiedster zijn.
Tot nog toe hebt u deze dingen niet ter harte genomen,
u hebt niet aan het einde ervan gedacht.
[8] Nu dan, hoor dit, genotzuchtige,
die zo onbezorgd woont,
die in haar hart zegt:
Ik ben het, en niemand anders dan ik,
ik zal niet als weduwe neerzitten
of verlies van kinderen kennen.
[9] Maar deze beide dingen zullen u overkomen
in een ogenblik, op één dag:
verlies van kinderen en weduwschap.
Ze zullen in volle omvang over u komen,
vanwege uw vele toverijen
en uw zeer talrijke bezweringen.
[10] Want u hebt op uw slechtheid vertrouwd.
U hebt gezegd: Niemand ziet mij.
Uw wijsheid, uw wetenschap,
die heeft u afvallig gemaakt.
U zei in uw hart:
Ik ben het, en niemand anders dan ik.
[11] Daarom zal er onheil over u komen.
Wanneer het aan de dag treedt, zult u niet weten;
rampspoed zal u treffen,
u zult die niet kunnen afkopen;
er zal plotseling verwoesting over u komen,
zonder dat u een vermoeden hebt.
[12] Blijf maar bij uw bezweringen
en uw vele toverijen,
waarmee u zich vermoeid hebt vanaf uw jeugd.
Misschien kunt u er baat bij hebben,
misschien zult u zich sterk maken.