Een voorbeeld voor ons

Toen begon heel de gemeenschap luid te weeklagen en bleef het volk in die nacht luid jammeren. Al de Israëlieten morden tegen Mozes en tegen Aäron. Heel de gemeenschap zei tegen hen: Waren wij maar in het land Egypte of in deze woestijn gestorven! Waren wij maar gestorven! Numeri 14:1-2 HSV

De vrucht van een kwaad gerucht (Numeri 13:32-33). Het volk wilde zich een hoofd aanstellen en terugkeren naar Egypte. Alsof Egypte hen met open armen zou ontvangen nadat hun gehele leger was vernietigd en zij hun eerstgeborenen waren kwijtgeraakt onder mens en vee (Exodus 13:15). Het was juist een list om het volk te doen sterven als zij die keuze hadden gemaakt. Gelukkig greep God in. 

Je zou kunnen zeggen dat als je deze geschiedenis leest, waarom het volk dit toch deed? Ze hadden Gods wonderen toch gezien? Hij had hen toch voorzien van voedsel? Laten wij eens kijken naar ons eigen leven. Wedergeboren christenen kunnen allemaal voorbeelden geven waarin ze Jezus Zijn nabijheid hebben ervaren, hoe Hij hun uitredde. Maar dan komt er een volgende beproeving. En hoe reageren wij dan? Komt de twijfel ook niet in ons hart en de vrees? Kiezen wij daarvoor of zien wij op onze Heiland, de keuze is aan ons. Wij kunnen zijn als Asa die eerst op God vertrouwde en Zijn uitredding zag en vervolgens op zijn eigen verstand vertrouwde (2 Kronieken 16:7-8). 

Het is belangrijk om te beseffen hoe wij in het leven staan en in onze relatie met onze Heer en Heiland. Het volk morde en verklaarde openlijk haar ongeloof. Hetzelfde ongeloof dat Jezus ervaarde in Kapernaum (Mattheüs 13:58). En daardoor kon Hij niet vele krachten doen. Het volk zei openlijk dat ze niet vertrouwden op God. En dat niet alleen ze geloofden dat Hij hen naar het land had gebracht om hen te doen sterven. Dat raakt God in Zijn wezen, wie Hij is. Van het begin is Hij uit op ons leven en niet op onze dood (Genesis 2:17). Dat is Zijn barmhartigheid, Zijn liefde. En hier werd dat openlijk ontkent en Zijn wezen werd gelasterd. 

God geeft hen de dood, Hij geeft ze eraan over. En toen ze het alsnog wilden proberen werden ze weggevaagd door de Amalekieten en de Enakieten. Ze werden verpletterd, een complete nederlaag. Er waren reuzen in dat land maar Jozua en Kaleb snapten dat zij hen alleen konden overwinnen door de kracht van God. 

Als wij in het centrum staan van Gods Wil, die standvastige zin (Jesaja 26:3), dan ben je op de beste plek waar je kan zijn. Dan kunnen reuzen tegenover je staan die je zien als sprinkhanen. Beproevingen die onoverwinnelijk lijken. Dat leek voor David ook maar hij kwam in de Naam van God tegenover Goliath te staan en hij versloeg door Gods Hand wel de reus. Iets wat het volk niet kon doen uit eigen kracht.

Gods kracht openbaart zich ten volle in onze zwakheid. En dat is precies het tegenovergestelde wat de boze en deze wereld ons leert. Alles draait om het ik, om het individu. Zwakheid betekent niets te willen zijn van jezelf, zwakheid betekent dat je buigt voor Hem die alle macht in de hemel en op aarde heeft. Jozua en Kaleb begrepen dit. Zij keken omhoog en zagen wie God werkelijk was. Voor dit geloof werden ze bijna gestenigd maar God greep in. Onze tijden zijn in Zijn Hand. 

Al deze dingen zijn ons ten voorbeeld opgeschreven. Je hart uitstorten is niet hetzelfde als morren. Gideon was een dappere held en toch vroeg hij vaak om een bevestiging. Hij had angsten maar hij gehoorzaamde wel. Wij moeten geen robots worden die geen gevoel hebben. Wij moeten in de gevoelens van angst en vrees zien op Hem die ons uit alles kan uitredden. Dat maakt dat onze wortels steeds dieper groeien (Jeremia 17:7-8). Mopperen is daarbij zonde, we worden als de Israëlieten en verliezen het zicht op onze Heer en ongeloof groeit in ons hart. Dat is een dodelijke route, kijk maar naar het volk.

Het voorbeeld is ook voor ons. Het vlees van de heiden is hetzelfde als dat van de Jood. Jezus heeft alle macht in Hemel en op aarde. Wie Hem kent en zich aan Hem overgeeft heeft het meest kostbare gevonden wat een mens ooit kan vinden. En Hij brengt ons uiteindelijk naar het Beloofde Land. Geprezen zij Zijn Naam.