Blogposts

De tegenstanders van Israël staan te schudden op hun grondvesten. Hun harten smelten weg van angst hoewel ze dat ontkennen. Als God met je is, wie kan dan standhouden?

Jezus werd gekruisigd, Hij is het groene hout en ze hebben met Hem gedaan wat ze wilden. Hij waarschuwt hen die over Hem treuren. Want als ze dit bij het groene hout doen, wat zullen ze dan wel niet doen met het dorre hout?

Roemen op onze afkomst, een religie op zich. Religie behoudt ons niet. Onze houding naar Zijn broeders is belangrijk. Want als je niet uitkijkt word je zoals de Joden uit Johannes 8.

Het volgende jaar zal ook weer een jaar zijn van groeiend antisemitisme, van oorlog en geruchten daarvan. Van nog meer misleiding en nog meer schijn. En toch is er een bepaalde tijd hiervoor, Zijn Koninkrijk komt steeds dichterbij.

Een verschikkelijke aanslag op Bondi Beach in Sydney, Australië. Het is het wegkijken naar de bron van het probleem en het stelt de jagers in staat Zijn volk op te drijven. En dat maakt Israël sterker en de landen waar ze vandaan komen alleen maar zwakker.

Openlijke Jodenhaat, antisemitisme op onze straten. Ze verheerlijken 7 oktober. En politici liepen vrolijk mee, waaronder Frans Timmermans.

Trump die de annexatie van Judea niet toestaat. Hij denkt het allemaal te kunnen bepalen maar hij bepaalt niets.

De leugen viert hoogtij. Prominente media kanalen en personen lijken de waarheid te spreken net zoals bij Josafat en Achab. Maar ze spreken niet de waarheid.

Macron en Starmer die een palestijnse staat willen erkennen. Onze minister die Israël onder druk wil zetten. Nog meer en langer leed voor de gijzelaars en hun families. Deze leiders hebben dit mede op hun geweten.

Profetie wordt niet geleerd, er wordt niet veel over gepredikt. We moeten naar sprekers van andere landen luisteren om inzicht te krijgen. Dat terwijl het zo'n belangrijk onderdeel is.

Edan Alexander is vrij en zijn familie wacht om hem te ontmoeten. En Edan zal Trump ontmoeten in Qatar. Qatar dat hamas openlijk steunt en uit is op de vernietiging van de staat Israël. Hoe je met Gods volk omgaat is belangrijk voor ongelovigen, regeringen, staten en voor ons christenen.

Je mag toch kritiek hebben op Israël? Waar komt dat vandaan, hoe is je hartsgesteldheid? Kunnen wij achter Israël blijven staan ook nu er zoveel haat en kritiek is?

Geloven wij Jezus woorden? Geloven wij ze nog steeds zovelen jaren later? Of zien we alles anders en zijn we onverstandig en traag geworden?

Verheugen wij ons over Zijn werken ook als Hij wraak doet terugkomen op Zijn tegenstanders? Verheugen wij ons over wat Hij doet met het Joodse volk? Of hebben wij afgunst en jaloezie?

Mozes kreeg te horen dat het volk God zou verlaten, Zijn verbond zou verbreken. Het leek allemaal een mislukking maar dat was het zeker niet

Jezus weende over de stad Jeruzalem. De mensen beseften niet de tijd dat God naar hen omzag. Hebben wij diezelfde bewogenheid als onze Heer?

De ongerechtigheid is zo groot, zoals in Sodom. Lot was vermoeid, zijn ziel werd gekweld. Dat geldt ook voor de rechtvaardigen van nu.

hamas vreest Israël als zij één zijn. Juist daarom doet hamas er alles aan om verdeeldheid te zaaien, bewust net zoals Assyrië dit deed.

Het lijden filmen, vastleggen. Uitgemergelde gijzelaars tonen. Het leed wordt met de week erger en het is allemaal een bewuste strategie.

Hoe een man valse hoop kreeg en uitgehongerd als een holocaust overlevende een podium op en afgesleurd werd. Een herhaling van de nazi's.